Zdania na ten temat były od zawsze podzielone. Po wysłuchaniu wykładu myślę, że nie można jednoznacznie stwierdzić, że któryś z tych kierunków powstał dokładnie w jednym kraju, w konkretnym czasie, pod wpływem twórczości jednego artysty. Sztuka renesansowa i barokowa ewoluowała przez dziesiątki lat i różne jej pojedyncze elementy pojawiały się w dziełach wielu bardziej lub mniej znanych malarzy czy architektów.

     Przede wszystkim kraje Północy i Południa miały inne podejście do sztuki i specjalizowały się w innych zagadnieniach.Główna różnica polegała na zależności pomiędzy wiem a rozumiem Podczas gdy Włosi preferowali styl oparty na wiedzy i nauce, twórcy flamandzcy bazowali na własnym doświadczeniu.

     Niderlandy są ojczyzną pejzażu i portretu. To właśnie tam, uznawane przez wieki za podrzędne, gatunki te osiągnęły prawdziwe mistrzostwo. Należy pamiętać, że wcześniej, w średniowieczu nie istniało pojęcie portretu. Postacie ludzkie przedstawiane były według konkretnego kanonu preferowanego przez danego artystę czy szkołę. Wszystkie miały takie same, niczym niewyróżniające się twarze i naprawdę bardzo mało nawiązywały do rzeczywistości. Aby nadać im cechy konkretnych osób, dodawano symbole czy insygnia charakteryzujące pełnioną funkcję czy status społeczny. Czasami wyolbrzymiano również pewne cechy fizyczne.

     W Italii natomiast ważną rolę pełniło rzeczywiste przedstawienie figury ludzkiej, zachowanie prawidłowej kompozycji i perspektywy. Krajobraz był ważnym elementem obrazów, jednak nigdy nie był najważniejszy, tak jak zdarzało się to po drugiej stronie Alp. Dopiero w XVI wieku w Wenecji i Veneto zaczęły powstawać pierwsze pejzaże.

przygot.: Katarzyna Białach, kl. IIc