"ŚCIERWO"

    Złodziej, świnia, bydlak! Lump, dziad, menel! Śmierdziel, wszarz, brudas! Ścierwo! Ścierwo! Ścierwo!

Nie pracuje i nie kocha. Jego cały świat zamyka się w butelce alkoholu. Jego tryumfu to upadek, a jego upadek to rzeczywistość. Jego wrogiem jest on sam i jego pragnienie, jego żądza - alkoholik.

Nie chce pomocy, a litość okazywana mu przez nielicznych już bliskich tylko go denerwuje. Jednocześnie wie, że sam nie jest w stanie sobie poradzić. Wie też, że to, co robi, jest złe, niszczy go i rani jego bliskich. Nie może przestać!

Co rano na pół przytomny obiecuje sobie, że od dzisiaj koniec! Przestanie pić! Zrobi to dla siebie i dla niej. Kocha ją i dla niej przestanie pić! Będzie ciężko, ale wytrzyma, do osiemnastej wytrzyma!

Później znienawidzona rzeczywistość łamie jego opór i depcze jego wolę. Morda widziana w lustrze nie jest jego. Ten ryj, ten pysk to nie on. Był młody, przystojny. To nie on, ten w lustrze, to ten drugi - pijak.

Miota się coraz bardziej słabnąc. Obłęd i paranoja. I w kółko to pragnienie. Wraca coraz częściej, a właściwie było obecne przez cały czas. Coraz mocniej i mocniej. Pętla się zaciska i nie ma już ścierwa.

Nagle spokój. Nie ma już świata i jego już nie ma. Koniec - zło dusi się w pętli.

Piszę o opowiadaniu Marka Hłaski pt.: "Pętla". Jego autor sam był alkoholikiem. Przedstawia historię obłędu, który staje się udziałem każdego alkoholika, który chce uciec od swojego nałogu. Wszystko, co chce zrobić, prowadzi go w to samo miejsce, od którego zaczynał. Tak powstaje pętla.